بالاخره تونستم بر یک سال وبلاگ ننویسی! فائق بیام و اینجا استارت کنم.
وبلاگ های قبلی هیچ کدام به تنهایی به خود خود من تعلق نداشت، یا در رثای هنرمندی گرانقدر بود، یا در خصوص شغل و پیشه، یا مسایل پیش افتاده تری! اما برای این وبلاگ تصمیم دارم محسن* باشم، محسنی برای خودم که شاید اندکی از وبلاگهای قبلی هم در این محسن باشد.
به نوعی این وبلاگ هدیه ای است به خودم. هدیه ای تا دوباره به هویت مجازیم اجازه ظهور بدهم، هویتی که هیچ گاه نهان نبوده است.
* عکس هیدر هم خود محسن است!
